නුඹේ නමින් බැඳි ආලය...මගේ හදින් මැකෙන තුරා..
මගේ සිතේ ඇති තනිකම
දුරින් දුරට ඇදෙන තුරා....
සිනසෙන්න ඇති අයිතිය
නැවතත් මට ලැබෙන තුරා....
බලා හිඳිමි ආලය නුඹ
යලි මා වෙත වඩින තුරා...
ලිපගිනි මෙලවෙන තෙක් දිය සැලියේ සැපයක් නම් කකුළුවා දිය කෙලියේ අවදිව පෙරයම තෙක් දිවි මළුවේ සේපාලික මල අඳුරෙම නැසුනේ අව්වට වැස්සට හුරු මිනිසුන්ගේ දහඩිය ඇයි කන්තෝරුවෙ නැසුනේ කරමත ඇවිලෙන මරගිනි අතරේ පොලවට නුසුලන තව බර වැටුනේ සිල්වත දිදුලන වැලිතල අතරේ පඬුපැහැ කිරි කලයට මුසු කෙරුනේ ගිනි අවි බිඳ යදමින් සිර ඇතුලේ ඇවිලුන ගිනිදැල් කඳුලින් නිමුනේ
Comments
හොයලා බලපං.... අපේ යුවලක් තමා...
පිස්සු හැදෙනවා.....
මට නොතේරෙන පොඩි අවුලක් තියෙනවා
මුලදී
"නුඹේ නමින් බැඳි ආලය...
මගේ හදින් මැකෙන තුරා.." කියල කිවුවට පස්සෙ අගදී කියන්නෙ ඇයි
"බලා හිඳිමි ආලය නුඹ
යලි මා වෙත වඩින තුරා..." කියල ??
මුලදි කියන්නෙ එපා කියලනෙ
ඉන් පස්සෙ දිගටම කියන්නෙ බලාපොරොත්තුවක් ගැන..
අනේ තේරුණේ නැති නිසයි අහන්නෙ..සමාවී වදාරන සේක්වා..
නේද..?
ආලය වෙටෙක සොදුරුයි...
බියකරුයි....
ගුප්තයි......
චපලයි...
පණිරසයි....
තවත් විටෙක 138 බසයක් වැනිය..
එතින් අගන්තුකය
නැගයනු කැමති විටෙක මුදල් ගෙවා...
අයියනායක දෙවිපිහිටයි