Skip to main content

නිවාඩු අ‍වලංගුය.. වහාම සේවයට වාර්තා කරන්න


අහෝ කාලය..
නුඹ තනිව පලයන්
මට ඉන්නට දීපන්
ආදරයක්, තාරුණ්‍යයක්,
මම එනතුරු බලා සිටී...
අහෝ කාලය..
එලි වන්න‍ට නොදී
හිරු නවත්තාපන්..
කාලය කාලය..
ඇගේ රාත්‍රිය හුදකලා කර
ඇගේ කඳුළු මතින්..
යන‍වානම් කියාපන්..
කුරිරු වූ හැටි නුඹ
කාලය...

Comments

Anonymous said…
me maggi aachchita thawama link karagena inne ai? eka weda ne neda?
සොඳුරු වූ කාලය
කුරිරු වූ කාලය
කල එකල කාලය
නොවෙද ඒ කාලය ?
LishWish said…
කාලය නවතා
සදාකාලික තාරුණ්‍යක්
පතා සිටියද
නුඹට පුළුවනි ද
හිත වයෝවෘද
වීම නවතන්න ට...?
බිඟූ said…
අපෝ කාලය ගැනද?
විභාගෙදිත් මදි වෙන්නෙම ඕකනේ...

/බිඟුවා...!
‍හොඳම කාලය ගෙවෙන කාලයයි.
malee_msg said…
සිත් තොසින් ගොස්
නැවත එනු මැන
තුටු කර
ම'සිත
යන්නෙ තොසින්ද... ඇත්තටම.. මට නම් මේ වෙලාවට මගේ ජීවිතය එපා වෙයි...
Thushara said…
අහෝ කාලය ,
මාව අරං පළයන්
කාළය නුඹටත් වඩා වේගයෙන් ===වයසට
ලස්සනයි ! :)

වැඩිපුර බලපු..

දේශද්‍රෝහියා...

මගේ ගෙදර ගේට්ටුවේ ජාතික කොඩියක් නැත... එම නිසා මම දේශද්‍රෝහියෙකි .. මගේ ගෙදර මිදුලේ රතිඤ්ඤා පිපිරුනේ නැත... එම නිසා මම දේශද්‍රෝහියෙකි ... දේශප්‍රේමීන්ගේ පෙළපාලියට මා සහභාගී වූයේ නැත... එම නිසා මම දේශද්‍රෝහියෙකි .. ප්‍රභාකරන්ගේ මල කිරිබත මට කෑමට නොහැක.. එම නිසා මම දේශද්‍රෝහියෙකි ... බාගයක් ගසා දේශාභිමානී ගීත කීමට මට බැරිවිය... එම නිසා මම දේශද්‍රෝහියෙකි ... පිටස්තරයා නිවැරදිය මේ ගොං පාට් හමුවේ හෙට ප්‍රභාකරන් නැවත උපදිනු ඇත සිදුවිය යුත්තේ මෙයද? මා දේශද්‍රෝහියෙකි..

ජීවිතය නම් වේදනාව

ලිපගිනි මෙලවෙන තෙක් දිය      සැලියේ සැපයක් නම් කකුළුවා දිය         කෙලියේ අවදිව පෙරයම තෙක් දිවි             මළුවේ සේපාලික මල අඳුරෙම                නැසුනේ අව්වට වැස්සට හුරු               මිනිසුන්ගේ දහඩිය ඇයි කන්තෝරුවෙ         නැසුනේ කරමත ඇවිලෙන මරගිනි              අතරේ පොලවට නුසුලන තව බර          වැටුනේ සිල්වත දිදුලන වැලිතල                 අතරේ පඬුපැහැ කිරි කලයට මුසු         කෙරුනේ ගිනි අවි බිඳ යදමින් සිර                 ඇතුලේ ඇවිලුන ගිනිදැල් කඳුලින්              නිමුනේ

එය සිදුවිය යුතුව තිබුනි....!

එය එතරම් අසීරු යැයි එය සිදුවනතුරු මම දැනගෙන සිටියේ නැත. එය සිදුවිය යුතුව තිබුනි. නමුත් අප දෙදෙනාගෙන් එකෙකු හෝ එය භාරගන්නට සූදානම් නොවීය. අවසානයේ එය සිදුවී ඇත...! ජීවිතය නම් වූ නවකථාව තුල දෑවුරුද්දක පරිඡේදයක්  අවසාන වී ඇත. කතන්දර ගොඩක් මැද්දෙ හමුවූ දෙන්නෙක්  කතන්දර ගොඩක් මැද වෙන්වී ගොසින්ය සියල්ල අනාගතයට බාරදී අත පිහිදාගන්නට ආත්මාර්ථකාමී ආසාවක් හිතට ආවත් එය සිදුකිරීම එතරම් පහසුනම් මම එය දැනටමත් අහවර කොට හමාරය.  කතාන්දරය නිල වශයෙන්ම අවසන්ය. අවසානයේ මම පිදුම වෙනස් කරමි.... "මගේ අතේ එල්ලී මගේ කණ් ගොඩ කරපු දම්මිනීට.."  පින්තූරය අහක් කිරීමට තරම් මම මුග්ධයෙකු වී නැත.  එහෙත් දවසක එයද ඉවත් කිරීමට සිදුවනු ඇත..  ආදරය කියන සූදුවෙන් මම පැරදී ඇත.. මම ලඟ තුරුම්පු අවසන් වී තිබුනි... එය සිදුවිය යුතුව තිබුනි....!