Skip to main content

එපාවීම...



දඟලන හිත් කෑල්ල...
පොතේ ඇස් දෙක...
මේසෙ උඩ කොල ගොඩ..
Repeat වෙනවට බයේ
ගෙදරට ඕනිවට...
මොන මල මගුලක්ද...
මේ විභාගය....

Comments

Narada said…
"විභාගේ අපේ අභාගේ" කියලා කවුදෝ මුහුණු පොතේ දාලා තිබ්බා මතකයි!.
Anonymous said…
මටත් දැන් එපා වෙලා තියෙන්නේ.
malee_msg said…
මගුලක්ම තමයි හැබයි කරගහන්නම වෙනවා
...හික් හික්
Anonymous said…
සහතික ඇත්ත කතාව
මටත් ඔය හැගීමම දැනිලයි බ්ලොග් කියවන්න ආවෙ පොත් ගොඩ අතරින් නැගිටලා.
සති දෙකක් මේ සීලෙ රකින එක පුදුම අමාරුයි වගෙ.
කතාවක් තියෙනවනෙ ඉතින් බැද ගත්ත බෙරේ... කියලා
පිස්සු කතා කරන්න එපා. විභාගෙ පට්ට සිරා. අද පේපරේ තිබුණ C++ ප්‍රශ්නෙ කළාට පස්සෙ I LOVE EXAM! ජෝක් නෙවෙයි සිරාවටම!
said…
විභාග!!! අපෝ මතක් කරන්න එපා
මොන මඟුලක් ද???????????????

දැන්නම් අන්තෙටම ඇවිත් ඉන්නේ.. ඒත් තාම විභාගේ පටන් ගත්තා විතරයි........

හ‍පෝඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕඕ
amal ishantha said…
ඒකනෙ අපි කලින්ම මාරු වුනේ.
අම්මෝ විභාග ගෑන නම් මතක් කරන්න එපා.

විභාගේ අතලග ...
අත පොත ලග...
හිත.....?

@ ශාකුන්තල

{
printf(" විභාගේ පට්ට සිරා යන්නෙන් ඔබ අදහස් කලේ මක්කෑයී... ? \n ");
}

වැඩිපුර බලපු..

දේශද්‍රෝහියා...

මගේ ගෙදර ගේට්ටුවේ ජාතික කොඩියක් නැත... එම නිසා මම දේශද්‍රෝහියෙකි .. මගේ ගෙදර මිදුලේ රතිඤ්ඤා පිපිරුනේ නැත... එම නිසා මම දේශද්‍රෝහියෙකි ... දේශප්‍රේමීන්ගේ පෙළපාලියට මා සහභාගී වූයේ නැත... එම නිසා මම දේශද්‍රෝහියෙකි .. ප්‍රභාකරන්ගේ මල කිරිබත මට කෑමට නොහැක.. එම නිසා මම දේශද්‍රෝහියෙකි ... බාගයක් ගසා දේශාභිමානී ගීත කීමට මට බැරිවිය... එම නිසා මම දේශද්‍රෝහියෙකි ... පිටස්තරයා නිවැරදිය මේ ගොං පාට් හමුවේ හෙට ප්‍රභාකරන් නැවත උපදිනු ඇත සිදුවිය යුත්තේ මෙයද? මා දේශද්‍රෝහියෙකි..

ජීවිතය නම් වේදනාව

ලිපගිනි මෙලවෙන තෙක් දිය      සැලියේ සැපයක් නම් කකුළුවා දිය         කෙලියේ අවදිව පෙරයම තෙක් දිවි             මළුවේ සේපාලික මල අඳුරෙම                නැසුනේ අව්වට වැස්සට හුරු               මිනිසුන්ගේ දහඩිය ඇයි කන්තෝරුවෙ         නැසුනේ කරමත ඇවිලෙන මරගිනි              අතරේ පොලවට නුසුලන තව බර          වැටුනේ සිල්වත දිදුලන වැලිතල                 අතරේ පඬුපැහැ කිරි කලයට මුසු         කෙරුනේ ගිනි අවි බිඳ යදමින් සිර                 ඇතුලේ ඇවිලුන ගිනිදැල් කඳුලින්              නිමුනේ

එය සිදුවිය යුතුව තිබුනි....!

එය එතරම් අසීරු යැයි එය සිදුවනතුරු මම දැනගෙන සිටියේ නැත. එය සිදුවිය යුතුව තිබුනි. නමුත් අප දෙදෙනාගෙන් එකෙකු හෝ එය භාරගන්නට සූදානම් නොවීය. අවසානයේ එය සිදුවී ඇත...! ජීවිතය නම් වූ නවකථාව තුල දෑවුරුද්දක පරිඡේදයක්  අවසාන වී ඇත. කතන්දර ගොඩක් මැද්දෙ හමුවූ දෙන්නෙක්  කතන්දර ගොඩක් මැද වෙන්වී ගොසින්ය සියල්ල අනාගතයට බාරදී අත පිහිදාගන්නට ආත්මාර්ථකාමී ආසාවක් හිතට ආවත් එය සිදුකිරීම එතරම් පහසුනම් මම එය දැනටමත් අහවර කොට හමාරය.  කතාන්දරය නිල වශයෙන්ම අවසන්ය. අවසානයේ මම පිදුම වෙනස් කරමි.... "මගේ අතේ එල්ලී මගේ කණ් ගොඩ කරපු දම්මිනීට.."  පින්තූරය අහක් කිරීමට තරම් මම මුග්ධයෙකු වී නැත.  එහෙත් දවසක එයද ඉවත් කිරීමට සිදුවනු ඇත..  ආදරය කියන සූදුවෙන් මම පැරදී ඇත.. මම ලඟ තුරුම්පු අවසන් වී තිබුනි... එය සිදුවිය යුතුව තිබුනි....!