6.23.2010

අනේ මහතුනේ පිනට යමක්..


මැහැල්ලකි...
අයැදීය
අනේ මහතුනේ පිනට යමක්..
වැටේද..?
ඉඳහිටවත් මුදලක්
අතරැඳි බඳුනට...
ජසිරි බෝමැඩට යන
මල් දෝතක් පුරවා
සුන්දර දේහමත වැජඹුන
විතරාගය මුසුවූ
දෑත්
දිගුවූයේද...?
ඈ වෙත
කරුණාවෙන්...
ශ්‍රද්ධාව උතුරා යන
කාන්තිමත් දෙනෙත්
බැලුවේද...?
ඈ දෙස
අනුකම්පාවෙන්...
සනාතන දම් තෙපලූ 
රත් පැහැ දෙතොල්..
විවරවීද ඈ හට
මෘදුව...
දැන දැනම එය අයැදීය ඈ...
‘අනේ මහතුනේ පිනට යමක්‘

7 අදහස්:

ආගන්තුකයා | Stranger said...

මේක තමා මුලින්ම මුද්‍රිත මාධ්‍යයක පලවුන මගේ මුල්ම කවිය.. එතකොට මම සාමාන්‍ය පෙල කරනවා ලඟදී දවසක ඒ සඟරාව අහුවෙලා මම මේක පොතේ කුරුටුගාගෙන ආවා.. දැන් බ්ලොග් එකට දැම්මා..

RanDil said...

ඇස්පනාපිට පේන සත්‍යයක් වුනත් මසැස් වසාගෙන ඉන්න නිසා පෙනෙන්නේ නැහැ.

RanDil said...
This comment has been removed by the author.
Ansh Lucky Sri Jay said...

මේක ලිව්වෙ අවුරුදු 16න්??
ඇත්තටම සුපිරි..!!

පිස්සා පලාමල්ල said...

තවත් එක් කතාවක් මේ අදුරු සමාජයේ....

!_සංකල්ප_! said...

අනර්ඝයි මේ නිසදැස.......

Muthu Paba said...

Dukayi me kaviya..