මැහැල්ලකි...
අයැදීය
අනේ මහතුනේ පිනට යමක්..
වැටේද..?
වැටේද..?
ඉඳහිටවත් මුදලක්
අතරැඳි බඳුනට...
ජසිරි බෝමැඩට යන
මල් දෝතක් පුරවා
සුන්දර දේහමත වැජඹුන
විතරාගය මුසුවූ
දෑත්
දිගුවූයේද...?
ඈ වෙත
කරුණාවෙන්...
ශ්රද්ධාව උතුරා යන
කාන්තිමත් දෙනෙත්
බැලුවේද...?
ඈ දෙස
අනුකම්පාවෙන්...
සනාතන දම් තෙපලූ
රත් පැහැ දෙතොල්..
විවරවීද ඈ හට
මෘදුව...
මෘදුව...
දැන දැනම එය අයැදීය ඈ...
‘අනේ මහතුනේ පිනට යමක්‘

7 comments:
මේක තමා මුලින්ම මුද්රිත මාධ්යයක පලවුන මගේ මුල්ම කවිය.. එතකොට මම සාමාන්ය පෙල කරනවා ලඟදී දවසක ඒ සඟරාව අහුවෙලා මම මේක පොතේ කුරුටුගාගෙන ආවා.. දැන් බ්ලොග් එකට දැම්මා..
ඇස්පනාපිට පේන සත්යයක් වුනත් මසැස් වසාගෙන ඉන්න නිසා පෙනෙන්නේ නැහැ.
මේක ලිව්වෙ අවුරුදු 16න්??
ඇත්තටම සුපිරි..!!
තවත් එක් කතාවක් මේ අදුරු සමාජයේ....
අනර්ඝයි මේ නිසදැස.......
Dukayi me kaviya..
Post a Comment