ඇතුන්..

උඩුබුරන හඬ සොඬින් පියුම් ගත් ඇතුන්.
විදු කරන ලද හිස්කබල් උන්ගේ දලින්.
අද්දන්න බැරි සිහිනුවණ උන්ගේ මතින්.
මද කිපුන කල උන් සිටිනා තැන් මතින්.

පද්දන්න පද්දන්න ඇඟට දැනෙනා ඒ පදේ.
කුද්දන්න කුද්දන්න නිදා වැටෙනා ඒ රඟේ.
අද්දන්න අද්දන්න පසු බහින මේ සිරි යුගේ.
උස්සන්න උස්සන්න වැටෙන උන්ගේ බලේ.

රහත් උන් පෙරයි රහමෙර සුරා.
අන සකු ගම් යටව පිබිදෙන නුරා.
මොනරුන් මිදිව වෙහරෙන් ගෙවනා තුරා.
ඇදගෙන යයිද මුන් මෙත් එන තුරා.