ඒ කිරි කලේ ගොම බිඳ නුඹ දුටුවාම
ඒ කිරිවලින් මම කිරි පිඬු පිසුවාම
අපුලක් දැනේ නුඹහට එය කෑවාම
ආගිය මගේ තවමත් උණුහුමට රැඳී
පියසටහන් මග යන එන විටදි පෙනේ
අප රැඳුනු තැන්හි නුඹ රුව ඇත තවම ඇඳී
ඒ රුව තවම මා ලඟ හිඳ දොඩනු දැනේ
මට නැති කලට මට නැති දේ දුන්නාට
ඒ ණය තවම මා සිත තුල රැඳුනාට
දෙදෙනා දෑත් බැඳ පියමං කෙරුවාට
මංසල පැමිණීය අප හට වෙන්වෙන්ට
Comments
හිත් දුක් පහව යෑම
හාපික් දමන්නා මෙන් පහසු නොවන බව දන්නා නිසා. . .
අනේ මන්දාය. . .
වෙනසක් දැනුනි දම්මිණි ගැන මගේ ස්වරේ
හෙළි නොකලාට නුඹගැන ඇයට පලමු සැරේ
වරදද නුඹෙයි එය පිලිගත යුතුය මලේ !!!
බිඳ වුව අපුල බව මුසුවී කෙළෙසීම
සිත රැඳි තැන්හි රූසිරි තව ගැවසීම
ලෝදම් එබැව් බව යළි යළි පැවසීම
පෙර ගුණ වරුණ මංසල ළඟ සිහිවීම
හොඳ හදවතක නිමිතිය එය දැන ගැනුම
මංසල දෙපසකට වෙන්කළ පෙර දැකුම
තව තැනකටය ළංවෙන්නට මග බැලුම :)
මේක තමයි දැන් කියන්න ඉතිරි වෙලා තියෙන්නෙ මටත්.
:(